Comments
Loading Dream Comments...
You must be logged in to write a comment - Log In
Artist
Translate निशायां मृदुलचन्द्रप्रभा भूमिम् आलिङ्गति स्म।
ग्रामस्य मध्ये एका माता शिशुं स्वहृदि निधाय स्थितवती।
तस्य निःश्वासः इव रात्रिः शान्ता अभवत्।
सा न केवलं शिशुं धारयति स्म—
इव सा ग्रामं, वनं, नदीं च धारयति स्म।
उत्प्रेक्षया इव वृक्षाः नमन्ते स्म,
पक्षिणः मौनेन गीतं गायन्ति स्म।
दीपकवत् एक एव शिशुः
सर्वेषां अर्थान् प्रदीपयति स्म—
करुणा तस्य नेत्रयोः सुप्तवती,
हास्यं तस्य अधरयोः अवशिष्टम्,
शान्तिः तस्य ललाटे स्थिरा।
अतिशयोक्त्या वक्तुं शक्यते—
तस्य शिशोः स्वप्ने
युद्धानि शान्तानि जातानि,
क्षुधा तृप्तिम् अगच्छत्,
लोकः क्षणमात्रेण मृदुत्वं स्मरति स्म।
माता स्मितेन अवदत्— न शब्दैः,
केवलं अस्तित्वेन।
तस्मिन् क्षणे
बीभत्सं दूरम् अभवत्,
करुणा वात्सल्ये विलीनाभवत्,
हास्यं शान्त्या सह क्रीडति स्म।
एषा कथा न कस्यचित् चमत्कारस्य—
एषा कथा स्मरणस्य।
यत् कदाचित्
लोकः अपि शिशुवत्
मातृहृदये निद्रां कर्तुं शक्नोति।
